İsimleri fiillere, bazen de edatlara bağlar. Yönelme hâlinde, ismin belirttiği kavrama yöneliş, dönme söz konusudur. okul-a git, ev-e dön… Eklendiği kelimelere farklı anlamlar katar ve değişik anlam ilişkileri kurar. Yönelme, yaklaşma, ulaşma bildirir. Bu eki alan kelimeler cümlede dolaylı tümleç ve yüklem olabilir: Bugün okula gitti. Benim itirazım yapılan haksızlığa. (haksızlığadır: yüklem) Fiyat, araç ile anlamı katar: Kitabı bin liraya aldı. (karşılığında) Bu iş kaç paraya olur? Zaman bildirir, zarf tümleci yapar: Bu iş sabaha biter. Haftaya size gelelim. Yer bildirir: Bizi karşılamak için kapıya geldi. İsimleri edatlara bağlar: Akşama kadar okulda ders çalıştık. Sabaha karşı varırız. Yaşına göre ağır bir işte çalışıyordu. Deyim kurar: Ağzına geleni söyler. İşleri yoluna koymak Başına buyruk. Başa gelen çekilir. Çok cana yakın bir çocuktu. İçin, aitlik, amaç ilgisi kurar: Bunu size aldık. (sizin için) Sana bir iyilik düşünüyorlar. (senin için) Annesini görmeye gitti. İkilemeler kurarak durum bildirir: Otobüse nefes nefese yetiştiler. İki ahbap kafa kafaya vermiş… “-an, -en” sıfat-fiil ekleriyle birleşerek abartma anlamı veren ikilemeler kurar: Soran sorana, geçen geçene, giden gidene… Şekilce çekimli fiil olan fakat fiil özelliğini kaybetmiş söz gruplarına gelir: Geçmiş olsuna gitti. (demeye)